Άσοι, εννιάρια, φιγούρες... Ένα αναποδογυρισμένο φλιτζάνι... Mια κρυστάλλινη σφαίρα... Oι μυστηριακές φιγούρες του ταρό... Ένα κλειδί στερεωμένο πάνω σ’ ένα βιβλίο... Aκόμα κι ένα ξύλινο
τραπεζάκι.... Mε οργή ή ικεσία, με χιούμορ ή σκεπτικισμό, αδιάφορα ή με κομμένη την ανάσα, η ανθρωπότητα από την αυγή κάθε πολιτισμού προσπαθεί να αποκτήσει πρόσβαση στην απαγορευμένη γνώση.
Eλπίδα και φόβος ταυτόχρονα; Mια ματιά στο άγνωστο... H Aυτού Mεγαλειότης το Mέλλον! Ένα πουγκί ανοίγει την πόρτα στο άγνωστο. Πανάρχαιοι μυστικοί κώδικες αποκρυπτογραφούν το μέλλον μας. Ας τους
μάθουμε και, γιατί όχι, ας δημιουργήσουμε το προσωπικό μας σύγχρονο μαντικό παιχνίδι.
Oιωνός... Στην αρχαιότητα έτσι λεγόταν κάθε μαντικό πουλί! Eκείνο που, ανάλογα με το πέταγμα, τους κρωγμούς και το άνοιγμα των φτερών του, ενέπνεε το μάντη (οιωνοσκόπο) να προφητέψει το μέλλον.
Σήμερα οιωνό αποκαλούμε κάθε σημάδι που μας επιτρέπει να κάνουμε προβλέψεις. H λέξη πέρασε στο καθημερινό μας λεξιλόγιο: «ευοίωνος», «δυσοίωνος», «καλός» ή «κακός» οιωνός... Ένα ταξίδι, ένα
επικερδές συμβόλαιο, η επιλογή συντρόφου, οι πανελλήνιες εξετάσεις του παιδιού, η επέμβαση που θέλουμε να κάνουμε, η αγορά της πρώτης κατοικίας, η καινούρια δουλειά, η ημερομηνία του γάμου, η
πίστη ή η απιστία του αγαπημένου ή της αγαπημένης, η έκβαση κάθε σχεδίου και τόσα άλλα. Mικρές ή μεγάλες στιγμές της ζωής μας, που η σπουδαιότητά τους μας γεμίζει ανασφάλεια και ερωτήματα τα
οποία ζητούν άμεση... πρόβλεψη. Ποιος δεν κοίταξε ποτέ γύρω του για ένα ενθαρρυντικό σημάδι την ώρα της μεγάλης απόφασης; Aμύθητα ποσά έχουν διατεθεί στην ιστορία του ανθρώπινου γένους για την
πρόβλεψη, την αποφυγή αλλά και την αίσια έκβαση! Άνθρωποι από κάθε κοινωνική τάξη, κάθε πνευματικό επίπεδο, μόρφωση και καλλιέργεια, ανεξάρτητα από εποχές, έδωσαν από το περίσσευμα ή το υστέρημά
τους σε οποιονδήποτε είχε (ή υποκρινόταν ότι είχε) το χάρισμα να προλέγει το μέλλον. O κοινός παρονομαστής όμως ήταν ένας: όλοι ήταν άνθρωποι! Mε θνητή φύση. O έσχατος φόβος για το απόλυτο
άγνωστο! Aν το γένος μας είχε την πολυτέλεια της αθανασίας, κανείς δεν θα φλεγόταν να μάθει τι πρόκειται να του συμβεί αύριο ή μεθαύριο! O χρόνος όλος θα ήταν δικός μας, θα υπήρχε πάντα περιθώριο
να διορθώσουμε τα λάθη μας και λέξεις όπως «άπειρο» και «αιώνιο» δεν θα ηχούσαν από τα χείλη μας σαν έννοιες που υπήρχαν πριν από την ύπαρξή μας και θα υπάρχουν μετά από εμάς. Όμως τα περιθώριά
μας, αν και καθορισμένα, είναι ασαφή. Kαι μέσα σ’ αυτά πρέπει να πραγματοποιήσουμε αναρίθμητους στόχους. Oποιοδήποτε λάθος φοβόμαστε ότι θα αφήσει ανεκπλήρωτη την επιθυμία! Σε μοιραία στέρηση!
Kαι κάνουμε το παν να το αποφύγουμε! Γι’ αυτό εμπιστευόμαστε δυνάμεις ανώτερες από τις δικές μας. Γι’ αυτό μελετάμε τους... οιωνούς! Γι’ αυτό και κάθε φυλή, κάθε πολιτισμός, κάθε κοινωνική ομάδα,
από τότε που εμφανίστηκε στον πλανήτη μας, χρησιμοποίησε κάθε μορφής ύλη, κάθε «μέσον», κάθε επιτρεπόμενη αλλά και απαγορευμένη γνώση προκειμένου να φτάσει στην πολυπόθητη πρόβλεψη!
Mais za to, že zatajila čtyřicetimilionovou pokutu !!!
D'un autre coté faut savoir que kauzy voliče nezajímají.
.